काव्यमंच : काटे कोरांटी

——————————-

जरी काट्यात फुलते

नांव काट्याची कोरांटी

सोन्या सारखी फुलते

       माझी सोनसळी कांती॥धृ॥

गंध जरी मंद माझा

रंग खुलविते कांती

जरी काटे कोरांटी मी

           राना मधली रानटी॥१॥

झाली *निसर्गसखीच्या*

पहा मनाची मी शांती

येता कवितेत तिच्या

        झाली कवितेची क्रांती॥२॥

रुप रंग गंध माझा

जगी कुणी न जाणती

भाव माझिया मनाचे

         शब्द सखीचे जाणती॥३॥

अशी काव्यात फुलते

एक काट्याची कोरांटी

जरी काटे कोरांटी मी

       माझी सोनसळी कांती॥४॥

  * निसर्गसखी सौ मंगला मधुकर रोकडे

    🌼🌼  🌼🌼🌼🌼  🌼🌼